Zonsondergangen.

Donderdag 30 December 2010

Nouja nu lieg ik eigenlijk... Want de avond begon nog zo mooi. :-) Andi en ik hebben samen een mooie zonsondergang gezien. Waar de anderen waren? We hadden er geen idee van. Ze waren te snel weggelopen zonder ons te vertellen waar ze naartoe gingen. (wij wisten toch wel waar ze naartoe gingen werd ons gezegd??? Als ik dat had geweten dan hadden we ons wel eerder aangesloten) Anyways... Wij genoten van een heleboel vogels.

We waren het er samen wel overeens, dat de zonsondergang die we eerder bij Clearwater gezien hadden een stuk mooier was!

Het was behoorlijk bewolkt en dan al die vogels.. Niet echt de droom zonsondergang!

De volgende ochtend zijn we heel vroeg opgestaan... We wilden vroeg vertrekken want men wilde nog naar het meest zuidelijke punt van Amerika. Degene die op de jetski waren, hadden hem al gezien, want op het water hadden we er al aangelegd. :-) En daarna natuurlijk richting Miami waar het vliegtuig om 5 uur vertrok!

Het meest zuidelijke puntje van Amerika. Maar 90miles van Cuba af...

We zijn naar Miami gereden. Het plan was om nog even naar Miami Beach te gaan waar we wat zouden eten en dan naar het vliegveld. Kwam niet helemaal goed... ;-) Men ging iets teveel op de navigatie af... Ik had allang door dat we de verkeerde kant opreden, maar naar mijn woorden werden niet geluisterd. Dus ik had zoiets: nouja dan doen we toch sightseeing? Na 45 min rond gereden (hoe krijg je het voor elkaar?) vonden we dan toch eindelijk het strand. Waar men tot de conclusie kwam dat we er eigenlijk geen tijd meer voor hadden... Snel een kijkje genomen. Het zag er een stuk vriendelijker uit dan aan het begin van de vakantie.

Volop in de kerstsfeer!! :-) Kan me er weinig bij voorstellen... Voor mij hoort bij kerst toch echt sneeuw en dat het koud is.

Na lang beraad werd er besloten dat we dan toch maar zonder te eten naar het vliegveld zouden gaan omdat het anders krap zou worden... We hebben het geweten! Nadat we de auto hadden afgegeven kwamen we echt in een te lange slang terecht voor het inchecken. We hebben er een uur gestaan. Inmiddels was het 3 uur... Ingecheckt, dan door de veiligheidscontrole, tsja toen was het half 4. Snel dan nog wat gegeten en op het moment dat we klaar waren kwam de oproep al voor het boarden. Past precies, geen probleem! ;-)

Helaas bleven we met het vliegtuig nog een half uur staan.. Anders hadden we de zonsondergang van boven de wolken meegemaakt, nu zagen we hem onder de wolken vandaan komen.

Gelukkig kleurde de lucht boven de wolken nog wel even mooi!

Maar ook de zon deed zijn best om nog wat moois te laten zien. :-)

Ik was er al achter gekomen dat ik beter kon fotograferen dan wat anders doen. Zo werd ik tenminste niet misselijk.

Even een blik achterom en tijd om de gordijnen te sluiten. Het eten kwam op tafel en daarna vielen al snel toch mijn oogjes dicht...

Vlak voordat we zouden landen gingen de oogjes weer open. Ontbijt werd opgediend en ondertussen konden we kijken op een wolkendek...

De zon had zich er toch echt achter verscholen!

Welkom thuis in München! Ik ben altijd een vakantiemens geweest, het was mij nooit te lang. Maar in dit geval, ik was blij met de kou, met het vooruitzicht op thuis... :-)

Laat ik dit nog wel even heel duidelijk zeggen: Ik ben gewoon geen mens dat veel met anderen samen kan zijn. Ik vind het heerlijk, maar daarna heb ik ook echt tijd voor mezelf nodig. Als het dan niet mogelijk is dat ik die tijd niet krijg, dan word ik gek... Dan ga ik proberen om die tijd toch te krijgen. Ik dacht dat daar van te voren afspraken over waren gemaakt, maar eenmaal daar, waren die afspraken ineens niet meer belangrijk. Ik geef de anderen niet de schuld, want ik weet deksels goed dat ik zelf een groot deel van de schuld draag...!!
Het is voor mij een les geweest, eens maar nooit meer. Op het moment van schrijven is het al bijna een maand geleden en op het moment van plaatsen is het 1.5 maand geleden.. Tijd vergaat, tijd heelt wonden... Toch het is, eens maar nooit weer! :-) Mijn medevakantiegangers? Het zijn Andi zijn vrienden en in die hoedanigheid respecteer ik ze. Voor de rest is het voor mij klaar...

Key West.

Woensdag 29 December 2010

Op weg naar de Key West zijn we gestopt bij Fort Lauderdale. Dat ging niet helemaal zonder problemen... Een paar dagen van te voren begon er ineens een lampje te branden. De auto had service nodig, het oliepeil zou niet meer goed zijn. De mannen hebben in goed overleg besloten daar niks aan te doen. ;-) Zij weten het tenslotte beter... *gniffel* Nou niet dus. Onderweg, viel ineens alles uit in onze auto. Vol paniek natuurlijk en ik lachen. Boeiend, kan gebeuren. Gestopt, even later deed alles het gelukkig weer. Maarja.. Vertrouwen doe je die auto natuurlijk niet echt. Wij naar de eerste beste verhuur weer. Auto ingeleverd en een andere gekregen. Alle bagage eruit... En op naar het ontbijt. Na een heerlijk ontbijtje (4 uur nadat we waren opgestaan) zijn we nog even op het strand wezen kijken. Genoeg golven te zien.

Duidelijk dat we nog steeds in Amerika zijn. Die enorme gebouwen... Geweldig! Indrukwekkend.

Deze strook is tenminste groen... Doet me beetje denken aan waar we altijd in Frankrijk op vakantie gingen en daar was hij toch echt niet zo groen. Kunstmatig groen gehouden?

Vervolgens stappen we weer in de auto en zegt ineens iemand, waar heb ik mijn telefoon. Overal zoeken totdat hij uiteindelijk tot de conclusie kwam dat die dus nog in de andere auto lag. Die we op 3 kwartier rijden hadden achtergelaten. Oeps... Stiekem lag ik natuurlijk helemaal in een deuk.. Kon er echt niks aan doen. Gezicht gedeeltelijk in de plooi weten te houden. Nouja dan rijden we toch terug, wat maakt het uit? ;-) Komen we terug bij de verhuur. Het eerste wat die vrouw daar zeg: Heb ik je niet gezegd dat je alles uit de auto moest halen tegen degene die zijn telefoon was vergeten. Echt, het scheelde niet veel of je kon me opvegen. Dikke lol... Nouja telefoon weer gekregen en wij weer in de auto. We hadden nog wel wat voor de boeg! Ipv de geplande half 3 die we op de key west zouden zijn, werd dat nu dus toch echt pas een uur of 5, half 6. Eindelijk eens een plan dat in het water viel en ik vond het heerlijk. Ik heb zitten genieten onderweg...

Als je naar de Key West wilt komt je over een heleboel andere key's. Indrukwekkend! Zeker omdat ze maar met 1 brug verbonden zijn. De andere brug heeft het niet echt overleefd.... Ik wil me maar niet voorstellen wat er daar gebeurd als er een hurricane op pad is... Ook dan dus maar 1 vluchtroute...

Anyway, aangekomen op Key West, bleek dat we te laat waren voor de zonsondergang. Jammer dan, lekker gaan eten en een beetje shoppen. :-) Ik vond het nou niet echt de moeite waard. Veel leuke lichtjes waren daar niet te zien...

De volgende dag liepen we weer over de Key West. Uitgestorven. Ik geloof dat we een beetje vroeg waren. Lees half 10!

Prachtige natuur overal, ook al loop je gewoon door het dorp zelf.

Ja we zijn echt op de Key West en we komen al steeds meer in de richting van ons doel.

We gaan namelijk het ruime sop kiezen! De mannen en ik gingen een rondje maken op de jet ski. De vrouwen wilden liever winkelen. Ikke niet begrijp. Wat is er nou gaver dan met 80km over het water te scheuren. Ok, ik geef toe.. In eerste instantie is dat natuurlijk wel behoorlijk eng, maar toen ik dat eenmaal overwonnen had. Geweldig! Helaas heb ik daar geen foto's van Annemarie op de jetski. Die hebben de anderen en laat ik daar nou net geen contact meer mee hebben. ;-)

Mmm... Daar zou je toch wel een appartementje willen hebben... Geweldig zo aan de haven.

Vervolgens zijn we naar het strand gegaan. Ik ben weer als enige even gaan zwemmen in de zee. Wat heerlijk water zeg! Het erin lopen was vervelend, niet echt lekker zand, maar eenmaal erin. Zalig! Ik hou daar zo van he? Lekker in de zee zwemmen!

Opgedroogd op de handdoek en even een klein stukje gelopen met mijn camera. Zulk zeewier had ik nou nog nooit gezien...

Ik kon het niet laten. Ben echt een klein kind hoor. Lekker over de rotsen klimmen! Wel oppassen, want ze waren verraderlijk scherp...

Maar ach, wat kan mij het boeien. Mocht ik vallen, de vakantie zit er toch op! Want morgen rijden we alweer terug. :-)

Toch moeten we het er nog even van nemen op het strand, want we gaan weer terug naar de winter...

Liggend op mijn handdoekje had ik dit uitzicht. Ik waande me echt in weet ik niet voor exotisch paradijs. (Ik zeg maar niet op de Bahama's... Want daaraan zijn de herinneringen niet zo goed, hihi)

Vechten om wat te eten. Gepaard met een heleboel gekrijs.

Nog even poseren voor de laatste vakantie foto van ons samen. Onder de palmboom. :-)

Tijd voor de laatste avond. Waar ik verder geen woorden aan vuil ga maken... Morgen nog 4 uur terug rijden naar Miami waar (gelukkig) het vliegtuig weer wacht!

Haines City.

Dinsdag 28 December 2010

Het dorp (of stad?) waar wij zaten hadden we eigenlijk nog helemaal niet verkend. Veel te druk bezig met alle parken en verdere uitstapjes. Op de laatste dag dat wij daar waren vond ik het toch wel even tijd om Haines City eens te bezoeken... Nou moet ik zeggen, het is maar goed dat de rest hier niet bij was, want veel stelde het niet voor...

De dorpskern bestond uit dit paviljoen en daar hield het ook wel mee op...

Gelukkig voor mezelf had ik al zo'n vermoeden en had ik google maps er maar weer eens bijgepakt en gezocht naar een alternatief. Wat ik dus gevonden heb in Lake Eva. Daar bij Lake Eva stond ook deze bibliotheek. Met een geweldige boom ervoor. :-)

Ik zag al snel een strand en een steiger.. Ja daar kon ik me wel weer even vermaken!

Enorme slakken waren er te vinden. Ik had ze graag meegenomen, maar ehmm... Je kon maar beter je neus dicht knijpen, dus niet verstandig.

Ik genoot van de flora om me heen. Alles zo klein, maar fijn.

Wat dit nou precies zijn, ik ben er nog steeds niet uit? Het lijken mij een soort eitjes, maar van welk beestje?

Om even te zitten en weg te dromen...

Ik heb een hele tijd lang naar deze vogel(tjes) gekeken. Wat een maffe beesten. Zo druk, zo zonder plan maar o zo grappig!

Tsja... Ik leefde me nog maar even uit. :-) Tenslotte zat het Amerika avontuur er alweer bijna op!

Daar moet je dan toch nog even van profiteren? :-)

Even stil zijn aan de waterkant, even genieten van alles...

Om nog even een laatste blik te werpen om vervolgens het meer te verlaten en dag te zeggen.

Ik ben naar huis gegaan waar ik mijn heilige rust had. Ik ben op een ligbed gaan liggen, met een paar boeken. Drinken binnen handbereik en als het me te warm even een plons in het zwembad. Terwijl de andere 4 aan het golfen waren, 2 in een pretpark waren, heb ik 2 boeken uitgelezen. Ontspannend, zo mag van mij een vakantie wel meer zijn. Maar of dat zo normaal is? Want of ik me wel vermaakt had zo alleen?...

Disney World Magic Kingdom. (4)

Maandag 27 December 2010

Ik denk dat deze log geen woorden nodig heeft... Ik zou zeggen. Ga lekker zitten en geniet mee... Net zoals dat wij daar genoten. :-) Ik denk dat 1 van de mooiste vuurwerkshows is geweest die ik ooit in mijn leven heb gezien!















En en en, wat zeggen jullie ervan? Geweldig toch!!! Een hele mooie afsluiting van Andi zijn verjaardag. :-)

Disney World Magic Kingdom. (3)

Vrijdag 24 December 2010

Het kasteel was er al klaar voor... Wij bijna. ;-)

Allereeerst ons plekje natuurlijk weer opgezocht. Helaas waren we nu wat later en konden we niet helemaal vooraan zitten. Gelukkig had ik al snel vriendschap gesloten met een paar leuke Amerikanen... Onder de buggy door kon ik alsnog foto's maken zonder dat er mensen op stonden! Ik helemaal tevreden. Voor deze parade en wat er daarna kwam waren we toch eigenlijk naar Disney gekomen.

Ik heb er weinig aan toe te voegen. Ik zou zeggen, geniet maar gewoon lekker mee!

Als afsluiting van de parade, hoe kan het ook anders..

Hierna draaiden we ons om en zagen dat we niet echt een mooi uitzicht hadden. Tijd om weer te verkassen....

Ik wens iedereen een heel prettig Kerstweekend toe! :-) Geniet van elkaar, geniet van de feestdagen, ik doe het ook! Tot na het weekend.