Jong geleerd...

Maandag 16 September 2013

is oud gedaan en in dit geval zeker weten! Vroegaaah (lees ik was een jaar of 10 denk ik) toen we nog met de caravan op vakantie gingen naar Frankrijk was er een mevrouw op de camping die vriendschapsbandjes maakte. Nieuwsgierig als ik was heb ik daar natuurlijk mijn grote neus ingestoken en ik wilde dat ook leren.. ;-) En zo geschiedde...

Gelukkig vonden we terug in Nederland bij puur toeval hetzelfde boek als die mevrouw had en een nieuwe hobby was geboren! Vanaf toen werden er bandjes voor iedereen gemaakt. Nouja lees eigenlijk.. Ik wilde die bandjes weggeven maar gaf mijn moeder in opdracht die te maken. ;-) Ik was toch echt liever aan het strand of wat dan ook..

Gestaag groeide trouwens wel de collectie kleuren. Want 1 groen was niet genoeg, nee er moesten er minimaal 10 zijn.. En dat bij alle kleuren. :-) :-) Op een gegeven moment verdween het knopen naar de achtergrond. Maar mijn 'knoopdoos' behield ik natuurlijk!

Afgelopen winter kwam een vriendin van mij met het idee weer bandjes te gaan maken en zo geschiedde.. Al snel vonden we op internet verschillende geweldige sites! Tja en kijk maar hieronder wat het allemaal geworden.. Al gaat het niet altijd makkelijk..

Maar goed dat weerhoudt me er niet van.. Tot nu toe mijn 'grootste' project! 64m garen en meer als 20 uur werk.. Maar oh wat een gave band is dit geworden!

Verschillende kleine bandjes die ook ontstaan zijn deze zomer...

De laatste paar weken is het weer dan weer wat minder (gelukkig ;-)) dus ben ik heel veel lekker binnen te vinden aan mijn keukentafel en zo ontstaan er weer de mooiste dingen.

Niet alleen voor mezelf knoop ik. Mijn collega's hebben er inmiddels allebei ook 1tje gekregen. Een goede vriendin van mij zelfs al 3, 1 vond ze te weinig ;-) ;-). Voor een paar vrienden heb ik sleutelhangers gemaakt en voor een klein babytje een bandje met zijn naam... Ook deze heb ik trouwens weggegeven.

Maar ook zwart is niet lelijk als je er dan tenminste door middel van kraaltjes wat kleur aangeeft!

Of het laatste project van mij, want net vers van de pers is... :-)

Ik vind het gewoon heerlijk om te doen! Wat dat betreft kan ik me echt al verheugen op de herfst en winter.. Met mooi weer kan ik niet binnen blijven zitten maar met regen, storm en als het 's avonds donker is heb ik daar helemaal geen probleem mee...

Oh en het probleem dat ik heb dat er af en toe wat schatjes me willen helpen bij de bandjes.. Dat laat zich toch makkelijk oplossen! :-)

Steinplatte Waidring.

Woensdag 11 September 2013

Oops, nadat er verschillende berichtjes kwamen dat men wel weer zin had in een wandeling moet ik me maar weer eens melden. ;-) ;-)

Het grote probleem bij mij is dat ik liever de wandelingen maak dan dat ik erover bericht. Eigenlijk ook niet zo gek toch? :-) Bovendien ben ik weer helemaal gek op vriendschapsarmbandjes maken en lever ik die zelfs op bestelling en tegen betaling op dit moment. ;-) Allemaal leuk en wel, maar mijn computer staat daarop op een heeeeel laag pitje!

Ach kijk zelf maar mee naar de wandeling op de Steinplatte. Soms zeggen foto's meer dan genoeg...

Je merkt trouwens heel erg aan de natuur dat het echt al herfst is. Veel minder bloemen dan een paar weken geleden en natuurlijk 's ochtends goed koud. ;-)

Maar als je goed kijkt zie je eigenlijk gewoon genoeg moois!

Als je dan aan de schaduw kant komt (waar inmiddels wel de zon staat) dan zie je heel erg veel druppels overal nog.

En dat is gewoon genieten! Op sommige stukken moest ik gewoon stoppen met wandelen en even gaan zitten om een paar foto's te maken. :-)

Maar goed, niet alleen op de grond is er genoeg moois te zien. Wat dachten jullie van de bergen met eeuwige sneeuw??? Dan begint het toch wel te kriebelen hoor... Zeker als de sneeuwval grens zoals bijvoorbeeld gisteren al naar beneden komt en er hier op de toppen al verse sneeuw ligt! (onvoorstelbaar denk ik voor jullie...)

En soms, moet je gewoon stil zijn en respect hebben voor de natuur...

Zeker als je dan bedenkt dat je daar omhoog moet gaan klauteren. Zien jullie de rode stippen? Dat is de route die je moet volgen.

Ook hier geldt weer dat je de rode stippen moet volgen. Ok, ik geef heel eerlijk toe dat ik ook de andere kant op kon wandelen, maar dat lag nu weer even niet in mijn straatje. Dus hop camera in mijn rugzak.. :-) En klimmen maar!

Dat dat best wel een uitdaging was bewijst waarschijnlijk deze foto wel.. Maar ach eigenlijk deerde mij dat niet want oh wat was ik aan het genieten. 's Ochtends begon ik met een chagrijnig humeur.. Maar naarmate ik verder kwam (bij deze klim was ik al zo'n 3 uur op weg) hoe meer ik weer begon te genieten van 'mijn' bergen en hoe meer mij duidelijk werd dat ik hier echt op mijn plek ben!

Misschien moet niet iedereen terugkijken... Maar ik vond het GEWELDIG!!!!!

En ach als je dan boven aankomt, dan maakt het ook gewoon helemaal niks uit! Het uitzicht was geweldig!!!

Met als toetje natuurlijk de Wilder Kaiser volop in beeld. Just love it. :-)

Ok, 1 ding is dan natuurlijk wel 'minder'. Nouja minder. Ik heb de moeilijke route gekozen, met flink wat uitdaging, dat hebben jullie gezien. Maar het feit dat als je dan boven komt ineens in een mensenmassa staat van 50man ofzo, is dan toch wel een beetje jammer... De berg is namelijk zo gevormd als een wand, waar ik dus langs ben geklommen. ;-) Terwijl de andere kant gewoon bereikbaar is met de auto. ;-) ;-)

Ach het boeit ook allemaal niet. Klik maar op onderstaande foto voor een grote versie en geniet maar van mijn wereld!