Lakenvelders in de polder.

Dinsdag 30 November 2010

Op 1 van de laatste dagen dat ik in Nederland was in september zijn we de polder in gegaan. Het was tenslotte redelijk mooi weer en het pontje ging nog. Dat moesten we benutten!

Waar we langs fietsen staat een vrij grote groep Lakenvelders. Gaaf om te zien, want zo vaak zie je ze niet!

Zelfs in het water zijn ze nog fotogeniek...

Of als ze je eigenwijs aan staan te kijken. Net doen alsof ze je niet zien, maar zodra je beweegt op je reageren.

Dat bedoel ik nou.. Hoezo eigenwijs?

Maffe beesten... Ik doe toch niks geks? Ik sta daar alleen maar en maak foto's.

Gewoon genieten. :-) Maar toch... we moesten daarna wel verder!

We wilden tenslotte meer zien van het landschap dan alleen de Lakenvelders. Zoals bijvoorbeeld deze windmolen die ervoor zorgt dat we droge voetjes hebben.

Heel speciaal! Hanny riep ineens.. Kijk een vos! Ik had hem niet eens gezien. Afgestapt en mijn camera uit de zak gehaald. Niet heel erg scherp, maar toch.. Een vos!

Het was een mooi afscheidstochtje van Nederland. Tegen de tijd dat jullie dit lezen heb ik er al weer genoeg op zitten, maar dat lezen jullie allemaal vanzelf in de aankomende tijd! Ga er maar vanuit dat ik minimaal nog een maand niet echt up to date ben met mijn foto's en verhalen...

Rood met wit.

Maandag 29 November 2010

Rood met wit zijn de kleuren van Oostenrijk.. Zou het daarom zijn dat ik zoveel rood met witte paddenstoelen dit jaar heb gevonden? :-) Ik denk dat de foto's wel voor zich spreken. Kijk en geniet maar mee!

Gaaf toch? Hiermee kan ik met een gerust hart weer in Oostenrijk terug komen! Maar niet voordat ik nog de polder in ben gedoken...

Jacht!

Vrijdag 26 November 2010

Ik weet dan wel waar in Oostenrijk de rood met witten te vinden moeten zijn.. Maar waarom nog een keer bergje gaan beklimmen als je ze ook in Nederland vlakbij huis hebt? Ik ben er tot nu toe in elk geval te lui voor geweest...

Op jacht dus maar in Nederland. Als eerste vond ik dit spinnenweb dat goed het weerbeeld weergeeft...

Genoeg druppeltjes te zien!

Maar daar deed ik het eigenlijk niet voor, omdat ze zo mooi zijn laat ik ze toch zien.

De laatste bloemetjes deden hun best, maar vingen alleen nog maar druppels.

Eindelijk kwam ik dan aan bij een paddenstoelenveldje. Alleen.. Bruin is geen rood!

Klein maar fijn moeten we maar denken...

Hoewel oranje op rood lijkt, is het toch echt niet de echte rood met witte paddenstoel! Ik moet dus verder zoeken...

Ha kijk, daar was de eerste al!

Of ik er nog meer gevonden heb? Dat zien jullie na het weekend!!! ;-) :-p

De zee.

Donderdag 25 November 2010

Als je uit de bergen komt dan wil ik toch wel minimaal de zee gezien hebben... Even de zoute lucht snuiven, over het strand kuieren.. Genieten. :-) Het beste van 2 werelden.

We hadden precies de goede dag uitgezocht om naar het strand te gaan! Het was echt genieten. :-)

Het was 1 van de weinige dagen dat ik echt mooi weer heb gehad in Nederland.. Helaas pindakaas, maar dat weet je ook niet van tevoren.

Ik vond nog wel een soort van sneeuw!

Net ijs toch? Of ben ik nou alweer te ver in de gedachten met de winter?

Nog een laatste blik en wij verlieten het strand weer om op weblogvisite te gaan!

De tuin van...

Woensdag 24 November 2010

mijn zus kijken we vandaag... Daar waren nog genoeg bloemetjes te zien.

Maar niet alleen dat. Het was er nog een drukte van belang. :-)

Overal om je heen hoorde je de insecten zoemen..

Overal waar je keek zag je wel een beestje kruipen.

Maar van de vlinders werd ik toch wel het meest blij, want die heb ik bijna niet gezien van de zomer in Oostenrijk!

Südsteirische Weinstrasse (2).

Dinsdag 23 November 2010

1 van de opvallendste kenmerken van de Weinstrasse is, is dat er een groot deel van de straat in Slovenië ligt. Niet dat er gecontroleerd wordt daar hoor... Met zoveel toeristen daar op die smalle straat is dat echt geen doen!

Wij hingen die dag echt de toerist uit. Of moet ik zeggen, ik hing de toerist uit. Bij elk uitzichtspunt wilde ik stoppen. Maar ook gewoon zomaar op de weg als ik een mooi uitzicht zag.

Regelmatig moest de auto omgekeerd worden omdat ik weer iets te laat zag. Zoals bijvoorbeeld dit uitzichtspunt. We moesten alleen nog even naar boven gaan klimmen...

Ik heb me heel lang afgevraagd wat dit nu eigenlijk is.. Het is een vogelverschrikker.. Gek he? Dat had ik er nou niet bij gedacht. Ik dacht dat de heksen aan het rondspoken waren!

Daar boven bij die vogelverschrikker heb je wel een geweldig uitzicht over het heuvellandschap.

Ik zei tegen Andi, als we een blauw huis zien moeten we echt even stoppen. Want die wil ik op de foto hebben voor Hanny. Dus hierbij...

Tot slot van de dag zijn we nog naar de hoogste wijnranken van Europa gereden. Je ziet het niet heel erg goed op de foto. Maar het liep er echt ineens steil naar beneden. Grappig!

Dit was het deel van de Steiermark, vanaf morgen neem ik jullie mee naar Nederland. :-)

Südsteirische Weinstrasse

Maandag 22 November 2010

De volgende dag zijn we een kijkje gaan nemen op de Südsteirische Weinstrasse. Geweldig! Je rijdt echt alleen maar door de wijnvelden om het zo maar even te noemen.. Helaas werkte het weer iets minder mee. Er zat behoorlijk wat vocht in de lucht, dus zulke mooie uitzichten als dat we voor het weekend zagen, heb ik helaas niet meer gezien...

Aan deze Weinstrasse is ook een berenopvang gehuisvest. Hier worden mishandelde beren opgevangen. Je kunt echt heel dicht bij de beren komen... Natuurlijk stiekem ziet het er heel zielig uit, maar neem van mij aan dat ze hier veel beter af zijn dan waar ze oorspronkelijk woonden!

Liet ik vorige week al zien dat er vele verschillende kleuren huizen zijn. De meeste huizen hebben zelfs 2 kleuren. Het moet niet gekker worden. Straks denk ik nog dat ik in het land van Pippi Langkous ben.

Ondanks de vochtigheid was het toch wel echt genieten van de uitzichten.

De meest mooie huizen kom je hier tegen! Maar of ik daar nou zou willen wonen?

Ik zou zeggen, geniet nog maar even gewoon mee... :-)

Leggen jullie alvast je paspoort klaar? Dan kunnen we morgen verder reizen.

Uitzichten.

Vrijdag 19 November 2010

Boven op de burcht heb je geweldig uitzicht over de hele omgeving! Het ziet er indrukwekkend uit. Het landschap doet mij een beetje denken aan het zuiden van Limburg.

Ik heb echt staan genieten daarboven. Het was het o zo waard om met het treintje naar boven te gaan!

Aan de andere kant was het zo mogelijk nog mooier...

Samen met het groen dat er boven gooit, maakt het uitzicht het plaatje helemaal compleet.

Ook op deze heuvel staan wijnranken. Zet ze alleen voortaan niet zo dicht op het pad.. Want ze smaakten veel te lekker!! ;-) (de druiven dan he?)

Uiteindelijk zijn we toch maar naar beneden gegaan...

Want we hadden nog een stukje voor de boeg voordat we weer thuis waren. :-)

Riegensburg.

Donderdag 18 November 2010

Ik wilde eigenlijk wel naar boven lopen... Andi alleen niet. Gelukkig ging er wel een lift/treintje naar boven zodat we toch boven konden kijken!!

De burcht was prachtig om van buiten te bekijken! Ik had niet zoveel zin om met dit prachtige weer naar binnen te gaan, dus we hebben ons beperkt tot het gedeelte dat vrij toegankelijk was.

Het leek wel alsof de kleur van de luiken uitgezocht was om bij de lucht te passen.

Een kijkje op het bijgebouw. Daar zit nu een restaurantje gevestigd. Geweldig uitzicht toch?

Wat verder naar beneden, lag deze toegangspoort. Indrukwekkend!

Van een afstandje hebt je prachtig zicht op de burcht. Ga je toch dromen wie daar ooit gewoond heeft en wat voor historie deze burcht heeft...

Er heeft vast een hele mooie prinses ofzo gewoond... Moet haast wel met de rozenpracht die er is op het terrein!

We nemen de weg weer naar boven om vanaf daar nog even te genieten van het uitzicht dat we boven hebben.

Lopen jullie mee? :-) Zo steil is het deze keer niet.

Gekleurde wijn.

Woensdag 17 November 2010

Ja ik weet het, wijn is altijd gekleurd! De Steiermark is zo anders dan Tirol. Het deel waar wij waren is relatief vlak, maar ook de huizen zijn weer zo compleet anders. Het is net als Friesland en Limburg in Nederland. Je hebt het gevoel dat je in het buitenland bent.

Overal waar je kijkt zie je de wijnranken staan. Samen met de blauwe lucht, waande ik me toch echt niet in Oostenrijk.

Ik zou er toch niet willen wonen, maar dromen mag altijd? Want zeg nou zelf, dit is toch geweldig?

Al die gele vlekjes die je ziet op het weiland zijn pompoenen. Ook daarom is dit deel van de Steiermark zo bekend. Ze maken er voornamelijk olie van. Als in olijfolie. Maar dan met de pitten van pompoenen.

Gekleurd, ik heb het al in de titel geschreven. Dat is voornamelijk vanwege de huizen. Het is er niet saai om rond te lopen...

Want elk huis heeft een andere kleur!

We vervolgen morgen onze tocht, het doel zien we al liggen... De Riegensburg.

Overslaan.

Dinsdag 16 November 2010

Nu moet ik even een stukje overslaan... Want na de Schwarzsee kwam eigenlijk de vele sneeuw. Maar die heb ik jullie al laten zien. Een paar dagen na de sneeuw was er uberhaupt niks meer van te zien.

Het leek wel alsof we nooit weg waren geweest uit de herfst. De geitjes trokken zich in elk geval nergens wat van aan.

Zij bleven hun eigen paadjes volgen. En nieuwe sporen trekken.

De herfst kwam weer helemaal terug! Onmogelijk, maar het gebeurde toch...

Want zeg nou zelf? Je kunt je hier toch niet voorstellen dat er al een laag van 10cm sneeuw heeft gelegen.

En hier zo mogelijk nog minder. Geloof me, deze foto's zijn toch echt na de sneeuw gemaakt.

Dit waren allen foto's die ik van de herfst in Oostenrijk heb gemaakt. We gaan nu even een seizoen terug, we gaan naar de zomer. Vanaf morgen nemen we een kijkje in de Steiermark.

Schwarsee.

Maandag 15 November 2010

Ok, ik ben iets te fanatiek geweest met het skiën. Mijn rug heeft het prima gehouden, dus dat is goed nieuws. Echt heel veel spierpijn heb ik ook niet. Alleen in mijn kuiten. Die waren duidelijk nog niet eraan gewend dat die spieren weer wat langer moeten worden. In de bergen lopen gaat dan ook lastig worden. Toch wilde ik een rondje uitlopen. Lekker bij de Schwarsee. Bekend terrein en helemaal niet klimmen en dalen. Ideaal...

Je kan nog het water in glijden als je dat zou willen. Het was alleen koud, dus niet aan te raden.

Als je het van de andere kant bekijkt dan lijkt het toch al een stuk vriendelijker.

Duidelijk een druilerige herfstdag. 1tje om gewoon heerlijk zo te wandelen en daarna op de bank te duiken met een deken (als ik ze weer teruggewonnen heb) en verder niks te doen.

De Wilder Kaiser met op de voorgrond de Schwarzsee.

Een mooi uitlooprondje! :-) Ik heb er weer van genoten.

Skiën!

Vrijdag 12 November 2010

Toen Andi en ik in april in Nederland waren, spraken we af met een vriendin van mij. Zij skiet het hele jaar door. Op dat moment zei ze al dat ze waarschijnlijk de opleiding tot skijuf wilde doen. Later werd dat definitief en toen was het. Eind oktober ben ik in Oostenrijk voor het laatste deel. Waarop ik natuurlijk gelijk riep: "Dan kom ik een dagje daar skiën en dan meeten we!" Toen wist ik natuurlijk nog niet dat de dag die wij al weken van tevoren hadden afgesproken DE ideale dag was!

Van woensdag op donderdag nacht was er sneeuw gevallen en op vrijdag ging ik skiën. De hele week is het weer nou niet echt geweest en op vrijdag:

DROOM!!! Iets anders kan ik er niet over zeggen. Perfecte sneeuw! Heerlijk zonnetje... Niet al te koud, maar gelukkig ook niet te warm. Ideaal! Echt de perfecte dag. Zo heerlijk. :-)

Dit is natuurlijk niet in de lagere regio's. Nee dat is op de gletsjer Kitzsteinhorn bij Kaprun. Waar je begint met skiën ligt op 2400m en loopt tot 2950m ongeveer. Behoorlijk hoog dus...
Voordeel van gletsjerskiën in het tussenseizoen is dat er eigenlijk alleen maar mensen op de piste zijn die erg goed kunnen skiën. Boven zijn er niet zoveel mensen op de piste en die die er zijn die gaan net zo snel als dat jij gaat. Het is een stuk fijner dan op de normale pistes...

Ik weet dat de meeste echt nog niet aan de winter laat staan aan het skiën willen denken. Maar zeg nou zelf, dit is toch gewoon een droom?

Behoorlijke tegenstelling. Wij staan op de piste en beneden bij Zell am See ligt gewoon helemaal geen sneeuw... Trouwens de skiles die je op de voorgrond ziet, zijn mensen die opgeleid worden tot skileraar.

*zucht*

Er wordt daar ook altijd gesneeuwd. Ze willen de pistes toch zo aantrekkelijk mogelijk houden voor de gasten. Dat betekent helaas ook dat er dus kunstsneeuw op de pistes ligt en dat is een stuk minder fijn om te skiën als de echter sneeuw.

Maffe doos ben ik eigenlijk. Is het half november ga ik een heel verhaal zitten vertellen over skiën... Je moet toch wat terwijl je zelf de warmte hebt opgezocht.

Veranderlijk (2).

Donderdag 11 November 2010

Weer een dag later werd ik wakker in een witte wereld. Nog niet in het dal, maar wel in de bergen... Hoezo veranderlijk?

Je zou hier namelijk niet zeggen dat ik 'gewoon' in mijn zomerjas liep. Wat toch echt waar is...

Hier wordt het al meer duidelijk dat het beneden nauwelijks wit geworden is. Samen met het zonnetje was het aangenaam warm buiten.

Er lag natuurlijk wel een beetje. Maar om een uur of 12 was dat gelijk weer weg. Het leek heel erg op Nederland voor mijn gevoel. Daar wil het ook nog wel in de nacht sneeuwen, maar zodra het dan dat is, dooit het over het algemeen weer gelijk weg.

Met die instelling was ik die dag ook op pad. Zo snel mogelijk de sneeuw vastleggen.. De eerste sneeuw is altijd leuk!

Ok een beetje gelogen. Er lag beneden eigenlijk toch wel wat. Zeker op de golfbaan. Geen idee wat dat is. Op de weides lag een stuk minder dan op de golfbaan...

Later op de middag was echt alle sneeuw uit het dal verdwenen. Ik mocht alleen nog maar kijken naar de bergen.

Die vervolgens bij de zonsondergang wel een typisch winters beeld opleverden. Wat mij trouwens weer aan mijn Oma doet denken. Ik weet het zelf helaas niet, maar Hanny vertelde altijd dat Oma altijd zo van deze gekleurde bergen hield. Dat ze dit het mooiste van de Wilder Kaiser vond. Eigenlijk he? Ben ik het helemaal met haar eens!

Niet alleen de Kaiser was mooi, ook de bergen die wat verderop liggen.

Morgen, morgen neem ik jullie mee naar een hele leuk dag! :-)

Veranderlijk.

Woensdag 10 November 2010

Het weer in Oostenrijk is zo veranderlijk. Loop je dus de ene dag nog in de sneeuw. De volgende dag kun je je korte broek weer aantrekken.. Het heeft zijn charmes laten we het daar maar ophouden. ;-) Zo was het in Salzburg nog helemaal bewolkt en regenachtig, de volgende dag was het stralend weer in Ellmau.

Het regenachtige weer had er wel voor gezorgd dat de Wilder Kaiser aangesuikerd was. De eerste voortekenen van de hopen sneeuw (voor oktober dan) die we nog zouden krijgen.

Deze plant laat nog even zien dat ook al is hij/zij bijna aan zijn/haar einde dat het nog steeds niet de bedoeling is dat we met hem/haar spotten! Pas maar op.

Met dit blaadje moest ik gewoon even spelen...

Kan er niks aan doen, het gebeurde gewoon. :-D

Soms moet je als volwassene zijnde toch gewoon even spelen? Tenslotte zijn we eigenlijk allemaal nog kinderen! ;-)

Pssst.... Als jullie je nou afvragen waarom Annemarie ineens niet meer bij jullie reageert??? Ik ben op dit moment lekker op vakantie.. Terwijl ik dit schrijf zit ik nog lekker buiten in korte broek aan het zwembad. Lekker aan het grillen. :-) Genieten van Amerika... Begin december ben ik weer live terug! Wil je nou toch live op de hoogte blijven? Kijk dan regelmatig op Koei. Daar plaats ik van elke dag een foto. Of het ook echt dagelijks geupload wordt, dat weet ik niet... :-) Koei is in elk geval actueler als Annespike!

Salzburg (2).

Dinsdag 09 November 2010

Ik heb er geen spijt van dat ik naar boven ben gelopen en daar verder ben gelopen. Ik kreeg een prachtig uitzicht over de stad!
Wat me daarboven trouwens op viel is dat er zoveel gebouwd wordt. Het lijkt wel alsof hier de crisis in de bouwsector helemaal over is. Ook hier in Ellmau zijn zoveel bouwplaatsen op dit moment. Zoveel huizen/gebouwen die gebouwd/verbouwd worden.

Kunnen jullie je trouwens voorstellen dat in de berg waar ik nu loop, dat daar een enorm grote parkeergarage zit? Lastig he? Maar toch is het zo...

Ik wist dat ik een risico aanging door naar boven te lopen. Het viel me trouwens heel erg mee! Ondanks dat het behoorlijk heiig was, was het zicht behoorlijk goed! Daar bij de burcht aan de rechterkant daar zijn we gestart...

Het was echt genieten daarboven! Ik vond het zo prachtig. :-) Helemaal in de natuur lopen, geen geluid van auto's helemaal niks. Maar toch ook weer in de stad.

Veel oude kerken in Salzburg. Allemaal opeengepakt.. Want je 'vangt' zomaar 3 torens bij elkaar...

Uiteindelijk ben ik weer terug gelopen naar de burcht omdat het andere pad helaas was afgesloten. Zou heb ik nog wat tegoed voor de volgende keer!

Salzburg (1).

Maandag 08 November 2010

Op een regenachtige dag ben ik naar Salzburg geweest. Ik had eigenlijk het plan om alleen maar te shoppen in het overdekte winkelcentrum, maar het was op het moment van binnenrijden toch droog. Dus ben maar een rondje gaan lopen.

Hoog boven Salzburg torent de burcht uit. Samen met de gouden bal een prachtig gezicht!

In Nederland zie je vaak van die treintjes rondrijden. Hier hebben ze een ander soort rondritten. Namelijk achter de kont van een paard.

Ik besloot geen rondrit te nemen, ik ging lekker klimmen. Naar de burcht. Ik wist dat je daar een geweldig uitzicht hebt over de stad.

De vorige keren was ik echter met het treintje naar boven gegaan. Nu besloot ik dus te gaan lopen. Ik kwam onder andere deze poort tegen en ben er onder door gegaan..

Na deze poort zag ik onder andere dit prachtige huis! Ik denk dat ze aan de andere kant een heel mooi uitzicht moeten hebben gehad over een deel van de stad. Maar dat kon ik helaas niet zien.

Morgen kijken we verder boven Salzburg.

Maffe Maus.

Vrijdag 05 November 2010

Ik heb jullie al wel eens verteld over Maus he? Nou ze is aan het veranderen... Waar ik erg blij mee ben is dat ze tegenover ons niet meer zo schuw is. Eigenlijk helemaal niet meer. Want je zit zelf nog niet eens op de bank of zij zit al op je schoot... Of ligt op je rug, op je buik, tussen je benen. Zo gek kan ik het niet bedenken of zij pikt tegenwoordig een plaatsje in. Terecht trouwens. Want dat wilde ik toch zelf? :-)

Maar ze wordt wel steeds brutaler. De centrale verwarming heeft het een hele lange tijd niet gedaan. Nee hij is niet kapot hoor. Maar dat wordt door de huismeester geregeld en die heeft hem gewoon weg nog niet aangezet. Is niet erg, want we hebben ook nog een houtkachel, maar daar heb ik dan weer weinig zin in.. Dus ik pak vaak een deken. Gaat alleen de laatste tijd moeilijk.

Er is namelijk iemand die bedacht heeft dat zij die dekens ook wel heel aantrekkelijk vindt...

Ben ik even blij dat naast deze 2 die ze ingepikt heeft, ik er nog 3 heb.

Want om nou zelf kou te gaan zitten lijden omdat zij zo nodig maf moet zijn, nee dat gaat me te ver!

Ik wens iedereen een fijn weekend toe!

Bellen.

Donderdag 04 November 2010

Bij een vorige log werd de terecht opmerking geplaatst dat er geen bellen te zien waren. Zeker weten doe ik het niet. Maar ik vermoed dat als de boer de koeien naar beneden haalt, dat hij zodra de koeien in de wei bij de boerderij staat de meeste bellen verwijdert. Ik zou tenslotte ook gek worden als ik de hele dag die bellen om me heen heb... Ook deze eerste koe heeft geen bel meer om.

Maar ik vond er ook nog een paar die het wel hebben. Zij lag heerlijk rustig te herkauwen.

Trouwens niet alleen koeien dragen bellen. Ook dit schaapje is versierd met een bel. Ondanks dat ze in de wei stond direct naast de boerderij!

Toen ik deze kat zag moest ik gelijk aan Sandra denken. Een rode kat! Als je bij haar even in het archief gaat kijken, kom je er vanzelf achter waarom ik aan haar moest denken. :-)

Alm, berg, meer.

Woensdag 03 November 2010

Vandaag alle 3 aspecten op 1 dag... Van 1200m naar 900m. :-) Een wereld van verschil!

Boven op de almen is duidelijk te zien waar de dieren altijd lopen. Zij maken hun eigen paadjes.

Op de heenweg bleef de nevel helaas de hele tijd boven ons hangen, op de terugweg klaarde het op het laatste moment op! Echter zicht op de dalen kreeg ik nog niet.

Alles deed zijn best om mij te verlokken nog een keer terug te komen daar.

Zelfs de bomen spanden allemaal tegen mij samen. Ach ik vond het niet erg, want ik genoot.

Hoog op de bergen ziet alles er veel mooier uit. De strepen in de lucht lijken wel vliegtuigstrepen, waren echter gewone wolken.

Weten jullie nog dat ik jullie een paar weken geleden heb meegenomen naar de Hintersteinersee. Ook daar kwam ik vandaag weer langs. Een hele andere sfeer.

Maar net zo aantrekkelijk als de laatste keer!

Gelukkig kwam bij de Hintersteinersee de auto ook weer in het zicht, want eigenlijk. Was ik toch best wel moe van de tocht. Waarbij de lanen toch in zicht waren. ;-) Nouja lanen, in elk geval normale wegen. Ik blijf echter wel een probleem houden met het kiezen van de route. Want ook hier was de terugweg weer langer dan de heenweg. Ik doe toch iets verkeerd...

De paden op... De lanen in...

Dinsdag 02 November 2010

Al denk ik dat we het toch meer bij de paden moeten gaan houden, want lanen kennen ze hier niet!

Volgens mij had ik mijn dagen niet... Want waarbij we dus al te laat bij het dierenpark kwamen (zie de log van gisteren...) maakte ik bij deze wandeling een kostbare inschattingsfout. Ik dacht, ik ga lekker naar een bepaalde alm lopen. Is niet zoveel klimmen... Oeps vergissing. Van 900m toch weer tot 1200m geklommen. Over de meest makkelijke paadjes (kijk daar zijn ze al) hopend dat er snel lanen zouden komen.

Daarnaast had ik de goede hoop dat het op zou klaren. De nevel zou verdwijnen zodat ik het beloofd uitzicht zou hebben. Helaas, ook de nevel trok niet weg. Dat had ik gelukkig wel op tijd door, zodat ik niet naar het hoogste punt, nog eens 100m hoger ben gelopen. Dat bewaar ik wel voor de lente. ;-)

Onderweg was het wel nog steeds genieten van de herfstpracht!

De loofbomen deden nog flink hun best er toch wat van te maken. Het lukte ze best aardig!

Mooi he deze boomstronken? Dat vond ik dus nou ook... Totdat ik erachter kwam dat dit het pad was dat ik moest volgen. Ehmm. Mag ik toch de lanen?

Grappig he deze rotspartij? Dat vond ik dus nou ook... Totdat ik erachter kwam dat dit het pad was dat ik moest volgen. Nouja, dan gaan we maar klimmen. Goede schoenen aan? Ikke wel! (gelukkig). Wat dat betreft was ik wel goed voorbereid. Rugzak mee met wat calorietjes erin, flesje water en de goede schoenen.

Gelukkig kwam daarna ook al vrij snel mijn einddoel in zicht. Een hut! Want ik was wel toe aan wat lekkers. ;-)

Na een verdiende rustpauze, aanvaardde ik de terugweg weer!

Hellabrunn.

Maandag 01 November 2010

Als je ooit eens in de buurt bent van München dan is de dierentuin Hellabrunn echt een aanrader!!! Je betaalt 11 euro en voor die 11 euro ben je de hele dag zoet. Helaas hadden wij dat niet helemaal door, dus kwamen we pas om half 2 daar... En hebben we ons enorm moeten haasten wilden we om half 5 door het hele park zijn. Zeker weten dat ik hier nog een keer naar terugga in de lente of in de zomer. Want oh oh oh wat is die dierentuin groot, mooi opgezet!

Ze hebben prachtige aquaria met de meeste grappige beestjes.

De beestjes hebben echt voldoende ruimte om te bewegen... Maar ook de meeste heerlijke plekjes om lekker uit te rusten!

Bijna geen hekken, heel dicht op de dieren. Een geweldig gevoel om zo oog in oog met deze leeuw te staan.

De ijsberen zaten dan helaas wel achter glas. Op zich ook wel logisch als je bedenkt dat die natuurlijk graag zwemmen...

Gezamenlijk drinken. Alle ezels op een rijtje. Iemand behoefte erbij te gaan staan?

Gewoon heel slim, een lekker zacht plekje uitzoeken waar je kunt liggen. Waarom zou ik op het harde zand gaan liggen?

Soms had je echt niet het gevoel dat je in de dierentuin liep. Dit kan toch net zo goed ergens in een park zijn?

Echt een aanrader! Maar neem er wel de tijd voor... ;-)