Uitsmijter. (31)

Ik neem jullie toch nog even mee naar ons weekendje in Zeeland. Deze vind ik te leuk om niet te laten zien! Fijn weekend gewenst.

Bloeiende koeien in de besneeuwde bergen.

Sorry.. Ik moest een titel hebben, maar het logje is nogal veelzijdig! Dus vandaar... Nouja het begin is er al met de koeien. Ik weet nog steeds niet wat voor ras dit is, maar ik blijf ze leuk vinden met die bult op hun rug!

Het tweede zijn de bloeiers in de bergen. Wit tegen wit, het kan toch prima?

Dit is dan gewoon lekker vrolijk en lenteachtig!

Vervolgens besloten de koeien dat het hun veels te warm was en gingen lekker pootje boden. (schijn bedriegt hoor!)

Gewoon genieten! Deze asfalt kant bied de leukste plekjes om te gluren. Maar van het pad is de andere kant leuker om te lopen.

Wie wil er nou niet op zo'n plekje wonen? Al denk ik dat het voor de boeren best lastig is, als al je land ineens scheef loopt. De tractoren rijden met 8 wielen rond zodat ze niet omvallen. De beesten hebben bellen om omdat je ze anders niet terug vindt...

Maar ach met zo'n uitzicht, kun je je toch prima aanpassen? Ohja en ik ben natuurlijk geen boerin! hihihi

En nu haasten naar huis. In Oostenrijk heb je bepaalde 'uitgangstijden' als je in de ziektewet zit. Dat betekent in mijn geval dat ik tussen 10 en 12 van huis mag en van 2 tot 5. Aangezien het inmiddels iets over 12 is, moet ik zorgen dat ik thuis kom. Stel dat er controle komt en ik ben er niet, dan kan ik fluiten naar mijn geld...

Update.. De bovenstaande foto's zijn gemaakt op maandag. Op woensdagochtend deed ik mijn ogen open en keek uit het raam. Ik deed ze maar weer even dicht en nogmaals open. Nee ik zag geen spoken naar beneden komen.. Nee ik zag gewoon echte sneeuw!!!!

Ik zeg welkom in Tirol! Hier kan dat allemaal in mei. Het weekend schijnt het alweer 23 graden te worden.

Muizenissen...

Nu de route langs de Schwarzsee zo goed ging... Eigenlijk geheel zonder problemen, besloot ik een beetje meer uitdaging, kan geen kwaad! Wat is er nou mooier om het volgende meer hier in de buurt op te zoeken en niet alleen op de geasfalteerde straat te blijven maar ook een klein beetje klimmen/dalen. Dus ik ben in de auto gesprongen en op naar de Hintersteinersee.

Het klimmen was geen probleem. Nouja voor mijn knie niet dan. Voor mijn lijf wel iets meer. Ik ben natuurlijk niks meer gewend!...

In elk geval. Geen mens die mij opmerkte.. Er was toch niemand! Nouja.. niemand. Ik hoorde een heleboel geritsel in de bosjes. Ik had geen stress dus kon blijven staan en speuren waar het vandaan kwam. Tadaa!!!

Maarja het werd wel tijd om lekker door te lopen. Tenslotte staat er niet voor niks 1.15min op de bordjes en dat ging ik sowieso al niet halen! Zeker niet omdat ik telkens weer wat tegen kwam...

Want zeg nou zelf, bij dit soort plaatjes kan je toch niet gewoon zomaar voorbij gaan???

En al snel hoorde ik weer voldoende geritsel om nogmaals te blijven staan! En ja hoor, weer een schatje dat zich wel even wilde laten zien.

Het uitzicht roept ook en bovendien de plicht ook...

Ik moet jullie tenslotte vermaken...

Maar goed. Ik hoorde weer wat aan de andere kant van het pad. Weer was er iemand zo lief om zich te laten zien! Juhu.

Wat heb ik een heerlijke wandeling gehad zeg! En dit is nog maar 1 kant van het meer... Morgen neem ik jullie mee naar de andere kant. Want inmiddels protesteert mijn been (nee niet eens mijn knie, maar mijn been..) behoorlijk! Ik heb even een pauze nodig. Ik ben dan ook al ruim een uur op pad.

Keizerlijk mooi.

Tsja aan iets wat Keizerlijk mooi is, hoef je geen woorden toe te voegen toch?

1e. Wandeling!

Afgelopen vrijdag was het toen ik mijn ogen open deed zo mooi blauw... Ik besloot om maar eens in de auto te stappen, naar een meer te rijden en daar mijn 1e. langere wandeling na de operatie te maken. Waarom wandelen? Nou dat is van belang voor als ik straks weer ga werken.. Tenslotte is fietsen goed voor de spieren, maar bij het werken moet ik langere tijd kunnen staan/lopen..

Ik besloot naar de Schwarzsee te gaan. Langs de oevers echt vlak, met bovendien eigenlijk om de paar meter een bankje waar ik eventueel zou kunnen uitrusten!

Het begon echt goed! Korte broek en topjes tijd... De natuur zo mooi groen! Ik genoot weer volop!!

Maar goed, als je heel goed naar de bergen kijkt, zie je daar echt nog wel de sneeuw liggen!

Niet dat ik me daar wat van aantrok, want in de schaduw was het ook al echt goed toeven!

Ja ik was blij dat ik dit meertje had uitgekozen voor de eerste echte wandeling!

Het deed me goed. Bovendien kreeg ik op het eind wat ik zo graag wilde... Maar dat zien jullie morgen!

Ohja ter informatie.. De 45min die het kost om om het meer te lopen. Heb ik zonder problemen afgelegd. Zonder een echte tussenstop. Heerlijk. Het voelt goed, ik ben op de goede weg! Tot en met 3 juni zit ik nog in de ziektewet en heb ik hopelijk nog genoeg zonnige dagen voor de boeg om nog meer van dit soort wandelingen te maken.